Raporlarda “Ayakta Bitiş Tarihi” Ne Anlama Geliyor?

Geçici iş göremezlik raporları, hem çalışanlar hem de işverenler için zaman zaman kafa karıştırıcı olabilen detaylar içerir. Özellikle raporun bitiş tarihi ile işbaşı tarihi arasındaki fark, sıkça merak edilen konuların başında gelir. Bu yazımızda, raporlarda yer alan “ayakta bitiş tarihi” kavramını ve bunun işbaşı tarihi ile ilişkisini açıklığa kavuşturacağız.

Rapor Bitiş Tarihi: Son Raporlu Gün

Yeni sistemde düzenlenen iş göremezlik raporlarında, raporun başlangıç ve bitiş tarihleri net bir şekilde belirtilir. Burada dikkat edilmesi gereken en önemli nokta şudur: raporun bitim tarihi, sigortalının raporlu olduğu son gündür. Yani, sigortalı o gün hala raporlu sayılır ve çalışması ya da işe başlatılması yasal olarak mümkün değildir.

İşbaşı Tarihi Ne Zaman?

Raporun bitim tarihi, kesinlikle işe başlama tarihi değildir. Eğer raporun sonunda “çalışır” ibaresi yer alıyorsa ve sigortalı herhangi bir kontrol için hastaneye gitmediyse, rapor bitim tarihinden sonraki ilk gün işbaşı tarihi olarak kabul edilir. Örneğin, raporu 10 Ocak’ta biten bir çalışan, 11 Ocak’ta işbaşı yapar.

SGK Vizite Uygulamalarında Dikkat Edilmesi Gerekenler

• İşverenlerin SGK vizite uygulaması üzerinden çalışmadığına dair bildirim yapması gerektiğinde, raporun son günü “rapor bitim tarihi” kısmına yazılmalıdır.
• Uzun süreli istirahat raporlarında kısmi çalışmazlık onayı girilecekse, bu durumda içinde bulunulan gün veya daha önceki bir tarih sisteme işlenebilir.

Sıkça Karşılaşılan Yanılgılar

Sigortalı ve işverenlerin en çok tereddüt yaşadığı konulardan biri, rapor bitiş tarihinin doğrudan işe başlama tarihi olduğu düşüncesidir. Ancak bu doğru değildir. Raporun bitiş tarihi, sigortalının istirahatli olduğu son günü işaret eder ve o gün çalıştırılması mevzuata aykırıdır.

Sonuç olarak, geçici iş göremezlik raporlarındaki “ayakta bitiş tarihi”, sigortalının raporlu olduğu son günü ifade eder. İşbaşı tarihi ise, raporun bitim tarihinden sonraki ilk iş günüdür. Bu ayrımın doğru anlaşılması, hem çalışanların haklarını korumak hem de işverenlerin yasal yükümlülüklerini eksiksiz yerine getirmesi açısından büyük önem taşımaktadır.